مشکلات سلامت روان و بیماریهای روانپزشکی با شیوع ۱۰ تا ۳۰ درصد در کودکان و نوجوانان منجربه پیامدهای منفی و ناتوانی زیادی برای آنان و خانواده هایشان می‌شود. با این‌حال، اکثر این بیماران تشخیص و درمان موثری دریافت نمی‌کنند. در بسیاری از کشورها، کودکان و نوجوانان، خدمات سلامت روان را از پزشکان عمومی، مراکز مراقبت‌های اولیه و مدارس دریافت می‌کنند؛ اما در ایران چنین خدماتی بیشتر توسط مراکز دانشگاهی، پزشکان متخصص و فوق‌تخصص یا مراکز مشاوره و روانشناسی ارائه می‌شود. در بسیاری موارد، پزشکان عمومی و پزشکان خانواده اولین درمانگرانی هستند که با این جمعیت آسیب‌پذیر رو‌به‌رو می‌شوند و به دلایل متعدد منبعی ارزشمند جهت ارائه خدمات سلامت روان هستند، از جمله اینکه می‌توانند کودکان را در سیر تکامل و رشد ارزیابی کنند، ارتباط طولانی‌مدت بین ایشان و خانواده منجر‌ به ایجاد اعتماد میان آنان می شود و سرانجام این‌که مشکلات سلامت روان در دل سایر بیماری‌ها دیده و درمان می شود.