کتاب «بیچارگان» (Poor Folk) اولین رمان فئودور داستایفسکی (Fyodor Dostoevsky) با ترجمه آرش هوشنگی‌فر، یک درام اجتماعی عمیق است که به کاوش در مفهوم کرامت انسانی در دل فقر می‌پردازد. این اثر، روایتی از زندگی انسان‌هایی است که جامعه آن‌ها را نادیده گرفته، اما روحشان همچنان برای عشق، احترام و دیده شدن تقلّا می‌کند. داستایفسکی در این رمان نامه‌نگارانه، با استادی تمام، خواننده را به دنیای دو شخصیت تنها و فقیر می‌برد که تنها دارایی‌شان، کلماتی است که برای یکدیگر می‌نویسند. او نشان می‌دهد که چگونه فقر می‌تواند جسم را فرسوده کند، اما قادر به نابودی شرافت ذاتی انسان نیست. «بیچارگان» صرفاً یک داستان نیست؛ بلکه بیانیه‌ای قدرتمند درباره‌ی اهمیت همدردی و نگاه انسانی به فرودستان است. این اثر برای کسانی نوشته شده که به دنبال درک عمیق‌تری از روان انسان و جامعه هستند. آیا می‌توان در منتهای تنگدستی، روح خود را بزرگ و شریف نگه داشت؟