👩 معرفی کتاب زنان کوچک

کتاب زنان کوچک اثری فاخر که به قلم پرتوان لوئیزا می الکات نگاشته شده، روایت زندگی چهار خواهر از دوران کودکی تا بزرگسالی است؛ دخترانی که برای مبارزه با فقر و رسیدن به استقلال فراز و نشیب‌ها و سختی‌های بسیاری را متحمل می‌شوند.

مگ، جو، بث و ایمی، چهار خواهری که با وجود تفاوت‌های شخصیتی بسیار و مشکلاتی که گاه و بی‌گاه همچون باقی خواهران با هم دارند، علاقه‌ای وافر به هم داشته و در تمامی مراحل زندگی همراه هم هستند.

لوئیزا می الکات (Louisa May Alcott) در کتاب پرفروش زنان کوچک (Little Women)، در حقیقت با الهام گرفتن از زندگی شخصی خودش، تمام ماجراهای جذاب و دلنشین خانواده‌ای به نام مارج و چهار دخترش را بیان می‌کند. پدر این خانواده به عنوان کشیش و برای کمک به جوانان هم وطن خود به جنگ رفته است. به همین جهت همسر و فرزندانش تنها زندگی می‌کنند و با مشکلات بسیاری روبه‌رو می‌شوند. مگ، جو، بث و ایمی، مشتاقانه منتظر بازگشت پدرشان هستند.

مگ، فرزند بزرگ خانواده، بسیار زیبا اما درگیر آرزو‌های مادی خویش است؛ جو، دختری خوش قلب است که ویژگی‌های اخلاقی مثل پسران دارد و حرفه‌ی نویسندگی را دنبال می‌کند؛ بث، با وجود خجالتی بودنش اما قلبی پر مهر دارد، که قطعاً بی‌ارتباط با علاقه‌ی او به موسیقی نیست؛ و در آخر ایمی، کوچک‌ترین فرزند این خانواده، با وجود رگه‌های خودخواهی در شخصیتش، اما بسیار اجتماعی و خوش صحبت است.

شما با خواندن این رمان ممکن است شخصیت خود را در مراحل مختلف زندگی، در هر یک از این چهار دختر بیابید. لوئیزا می الکات در این کتاب خانواده و روابط خانوادگی را به شکلی شگفت‌انگیز توصیف می‌کند و به شما درس‌های بسیاری مثل صداقت، سخت‌کوشی و ... می‌دهد.

کتاب زنان کوچک سال‌هاست در بین آثار کلاسیک ماندگاری و موفقیت چشمگیری داشته است. این کتاب موفق شده تا فارغ از فرهنگ‌ها و مذاهب گوناگون در تمام جهان به زبان‌های مختلف ترجمه شود.

لوئیزا می الکات را بیشتر بشناسیم:

لوییزا می‌ الکات نویسنده‌ای آمریکایی تبار است که در قرن 19 می‌زیست. او در سن 35 سالگی کتاب زنان کوچک را نوشت، که همین سبب محبوبیت و شهرتش شد. شخصیت جوزفین در این کتاب برگفته از زندگی و شخصیت خود می الکات است.

الکات که با کتاب زنان کوچک ثروت زیادی برای خود دست و پا کرد، شغل پرستاری را رها و تمام وقت خود را به نویسندگی اختصاص داد. از دیگر آثار او می‌توان مردان کوچک، همسران خوب و پسران جو را نام برد.

در بخشی از کتاب زنان کوچک می‌خوانیم:

سه سالی که گذشت، تغییرات اندکی برای آن خانواده‌ی آرام به همراه آورد. جنگ به پایان رسید. آقای مارچ صحیح و سالم در خانه حضور داشت و حالا سرپرست بخش بود. خانم مارچ وقت بسیار زیادی را صرف آماده شدن برای عروسی مگ می‌کرد.

جان بروک برای یک سال به جنگ رفت، زخمی شد و به خانه بازگردانده شد. به‌سختی تلاش کرد تا خوب شود و پول کافی برای خرید خانه برای مگ به دست بیاورد.

مگ شخصیتی مستحکم‌تر یافت و آموخت چطور خانه را اداره کند. او خود را خوش‌شانس‌ترین دختر آن اطراف حس می‌کرد.

جو هرگز برای کار پیش عمه مارچ برنگشت؛ چون او حالا علاقه‌ی کمی به امی پیدا کرده بود. او امی را به درس‌های نقاشی تشویق می‌کرد. جو خودش را وقف کتاب‌ها و بت کرد که مدت‌ها پس از بیماری‌اش رنجور مانده بود.

روزنامه بابت هر ستون یک دلار به جو می‌پرداخت. جو خوشحال بود، با این وجود امیدوار بود که درآمد بیشتری کسب کند. او روی دست‌نوشته‌ای بزرگ‌تر کار می‌کرد که در صندوق حلبی کوچک بزرگ‌تر می‌شد.

لاری برای دل‌خوش کردن پدربزرگش به کالج رفت. او در مدرسه به‌خاطر ثروت، رفتار، استعداد و قلب مهربانش محبوب همه شده بود. اگر به‌واسطه‌ی کسانی که در خانه دوستش داشتند نبود، او لوس و ننر می‌شد.

مگ و مادرش به‌سختی کار می‌کردند تا خانه‌ای را که قرار بود مگ و جان داشته باشند، آماده کنند. او طرز انجام کارها را از هانا یاد گرفت.