پارادکس اجتماعی (The Social Paradox) اثر ویلیام فون هیپل در روان‌شناسی تکاملی به تضاد نیازها می‌پردازد. چرا در عصر وفور و رفاه، انسانِ مدرن همچنان با انزوا و فقدان شادکامی دست‌به‌گریبان است؟ این تضاد دردناک، ریشه در طراحیِ باستانیِ مغز دارد که ما را میان دو کششِ متضاد سرگردان کرده است. ما از سویی نیازمندِ «تعلق‌خاطر اجتماعی» هستیم تا در پناهِ گروه بمانیم و از سوی دیگر، تشنۀ «استقلال» تا شانسِ موفقیت خود را بالا ببریم. فون هیپل با نگاهی ژرف به «تکامل رفتار انسان»، نشان می‌دهد چگونه ساختارِ دنیای امروز این تعادلِ زیستی را برهم زده است. او لنزِ تازه‌ای برای نگریستن به خودمان می‌سازد تا ریشۀ تعارضاتِ درونی‌مان را کشف کنیم. اگر در پی درکِ معمای روان هستید، آیا زمانِ آن نرسیده با کدنویسیِ ذهنِ خود روبه‌رو شوید پیش از آنکه این ماشینِ باستانی شما را در انزوای مدرن غرق کند؟[نسخۀ پیش‌ رو با ترجمۀ محمد احمدوند شاهوردی توسط نشر نو، با جلد سخت در قطع رقعی منتشر شده است.]