شاهنامه بزرگ ایلخانی یا شاهنامه ابوسعیدی، یکی از کهن‌ترین و ارزشمندترین نسخه‌های خطی مصور به‌جامانده از شاهنامه فردوسی است. این نسخه به‌سبب آن‌که توسط یک دلال آثار هنری به نام ژرژ دموت در اوایل سده بیستم تکه‌تکه و پس از آن، اوراقش جداگانه توسط او فروخته شد را با نام شاهنامه دموت نیز می‌شناسند. گمان می‌رود این شاهنامه به‌سفارش سلطان ابوسعید بهادرخان در سال‌های پایانی حکومت ایلخانان تهیه‌شده باشد. برخی پژوهشگران، غیاث‌الدین محمد، وزیر سلطان را به‌عنوان حامی و سفارش‌دهنده این اثر معرفی کرده‌اند. به‌هرروی، آشکار است که این نسخه از شاهنامه در دربار مرکزی ایلخانان تولیدشده و دربارهای محلی توانایی تهیه‌کردن چنین نسخه‌های مجللی را نداشته‌اند.