داستان نخست که سگ ولگرد نام دارد از زاویه‌ی دید یک حیوان آسیب دیده و رها شده در خیابان روایت می‌شود. این داستان به رغم فضای ساده‌ای که دارد با روایتی پیچیده از غم و اندوه انسان‌ها می‌گوید.

در داستان دون ژوان کرج راوی که نماینده‌ی طرز فکر نویسنده است به عنوان یک شاهد ماجرایی عاشقانه را روایت می‌کند. این داستان لحنی طنز دارد و به نقد طبقه‌ی متوسط متجدد می‌پردازد.

در داستان بن بست، شریف در جوانی دوست صمیمی خود را از دست داده است و بابت این موضوع خود را مقصر می‌داند و این در حالی است که او به هیچ وجه در این موضوع نقشی نداشته است. روزی شریف با جوانی شبیه به دوست در گذشته‌اش روبرو می‌شود.

در داستان بعدی که کاتیا نام دارد، مهندسی اتریشی درخصوص زنی به نام کاتیا صحبت می‌کند که در اردوگاه اسرای جنگی با او آشنا شده است.

در تخت ابونصر، تعدادی باستان‌شناس در محدوده‌ی تخت ابونصر مومیایی فردی به نام سیمویه را پیدا می‌کنند و شما با سرگذشت این فرد آشنا می‌شوید.

در داستان تجلی شاهد عشق زنی متأهل به پسری جوان هستید و شما در طول داستان تنها با افکار و اندیشه‌های این زن همراه هستید و داستان را از منظر او دنبال می‌کنید.

داستان تاریکخانه در حقیقت تک‌گویی‌های یک فرد عزلت‌نشین است که نظرات خود را درخصوص مرگ و زندگی بیان می‌کند.

داستان میهن‌پرست روایتی‌ هزل‌گونه از سفر نافرجام یکی از ادبای کشور به هند است. او که از سوی وزیر معارف ماموریت یافته تا به هند سفر کند در طول سفر دریایی خود دچار مشکلات بسیاری می‌شود.