«زند و هومن یسن» به معنای تفسیر و گفتار مینوی دربارهٔ نبرد میان روشنایی و تاریکی است. هدایت در این اثر ضمن معرفی ساختار و محتوای گفتار هشتم اوستا، مفاهیم بنیادین دوگانه‌انگاری ایرانی را توضیح می‌دهد: اورمَزد و اهریمن، خیر و شر، زندگی و مرگ.

در کنار ترجمهٔ بخش‌هایی از متن اوستایی، نویسنده توضیحاتی دربارهٔ معنای نمادین آن‌ها و ارتباطشان با باورهای ایرانی در طول تاریخ ارائه می‌دهد.

کتاب غالباً در قالب مقدمهٔ تحلیلی هدایت، ترجمه و بازنویسی متن اصلی «هومَن یسن» و سپس توضیح واژگان دشوار سامان یافته است. او کوشیده ضمن حفظ اصالت متون، مفاهیم را برای خوانندهٔ معاصر روشن سازد.

صادق هدایت

صادق هدایت نویسنده، مترجم و روشنفکر بزرگ ایرانی بود که نقش مهمی در شکل‌گیری ادبیات مدرن فارسی داشت. او در سال ۱۲۸۱ در تهران در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد و از همان دوران جوانی علاقه‌مند به ادبیات، فلسفه و فرهنگ اروپا شد. هدایت تحصیلات خود را در مدرسهٔ سن‌لویی آغاز کرد و برای ادامهٔ تحصیل به بلژیک و سپس به فرانسه رفت. در پاریس با آثار نویسندگانی چون کافکا، داستایوفسکی و ادگار آلن پو آشنا شد و تحت‌تأثیر آن‌ها سبک خاص خود را شکل داد. 

هدایت در آثارش به مسائل انسان، تنهایی، پوچی و ناهماهنگی‌های اجتماعی می‌پردازد. نثر روان و در عین‌حال فلسفی او، به زبان فارسی بُعدی تازه بخشید و راهی نو در داستان‌نویسی ایران گشود. او در سال ۱۳۳۰ خورشیدی در پاریس به زندگی خود پایان داد، اما آثار و اندیشه‌اش همچنان از پایه‌های ادبیات معاصر ایران به شمار می‌روند.

آثار معروف صادق هدایت:

• بوف کور
• سه قطره خون
• زنده به گور
• سگ ولگرد
• علویه خانم
• مدیر مدرسه
• حاجی‌آقا
• ترانه‌های خیام
• انسان و حیوان