بخش هایی از متن کتاب شادکامان دره قره سو

پدر منوچهرخان، این ملاح پیری که هوا را بو می کشید و پی می برد طوفان در پیش است یا آرامش، برای آنان روشن کرده بود که اینک زمان در حجره جلوی منقل آتش دوزانو نشستن و زیر عبا تسبیح گرداندن نیست؛ باید مثل چرخ طیار ماشین دائمآ به سر دوید و سرعت سرمایه را افزون کرد. گفته بود تجارت یعنی بازی با پول دیگران و در ایالتی مانند کرمانشاهان که قالی بافان معجز هنر خود را مدیون کرک بره آن می دانند و پشم گرمسیرش را می توان در این هوا و روزگار همسنگ طلا فروخت، عجیب است که هنوز همچنان کارها به شکل پراکنده و با سرمایه های کوچک کوچک ادامه یابد. بعد از آن که شرکت سهامی مورد نظر تشکیل می شد طبق گفتگوهای انجام شده آنها قصد داشتند یک کارخانه شستن و جور کردن پشم از خارجه وارد کرده و همچنین در خصوص عدل بندی مناسب صدور تصمیماتی بگیرند. دانه های روغنی نیز در ردیف کار آنان بود که اهمیت درجه دوم داشت. از تجار خرده پای شهر که کم و بیش در جریان خبر بودند تا این زمان چند نفرآمادگی خود را برای پیوستن به این نقشه اعلام کرده بودند. پیش از آن که جلایرخان و دامادش وارد کرمانشاه شوند منوچهر آصف ضمن یک مقاله که من غیررسم در حکم اعلان تشکیل این شرکت بود و روزنامه مهر چاپ تهران با حروف دوازده سیاه آن را منتشر کرد، به طور اصولی و با حساب ساده منافع کار را به مردم کرمانشاه گوشزد و پس از روشن کردن جنبه های ملی موضوع و تکیه کلی براین جنبه ها، آنان را تشویق به خریدن سهام بی نام آن کرده بود.